De
route naar Walungu is een zwaar beschadigde, modderige weg die de
volledige aandacht van de Congolese chauffeur vergt! Zonder 4x4 is
er geen beginnen aan! Walungu ligt op 40 km ten zuid-westen van
Bukavu, de hoofdstad van Zuid-Kivu, een prachtige regio met bergen
en valleien die uitmonden in een groot meer. We begeven ons op weg
en zien een verpleger en een vrouw die zich naar het ziekenhuis
begeven voor de laatste dagen van haar zwangerschap. Nog twee uren
hobbelige weg ...
Wij komen aan in het dorp van Walungu. De oranje gebouwen van het
ziekenhuiscentrum zijn ingeplant op een beboste plek, gedomineerd
door de Mulume Munene, de 'mooie matte groene top', in de verte. De
hutjes, de parochie, enkele constructies in steen en kleine
winkeltjes verdringen zich rondom het ziekenhuis. Het geheel werd
goed uitgedokterd: paviljoenen worden verbonden door een overdekte
wallegang. Het klimaat, de vertikaal vallende zon afgewisseld met
onverwachte buien, vragen hierom.
De patiënten worden vervoerd op antieke draagberries. De
toekomstige moeders leven er in een gemeenschap: collectieve
slaapzalen, keuken, ontspannings-ruimten, waar ze samen praten en
elkaars haren kappen. Het verzorgend personeel maakt er het beste
van met de beschikbare middelen. Ze organiseren een nachtelijke
wachtdienst, vaak met verloskundige ingrepen. Ze verzorgen de
geopereerden (buikvliesontstekingen, geïnfecteerde wonden) en
malariapatienten.
Een vleugel is gewijd aan de kinderen die lijden aan ondervoeding.
Een pilootproject met een groetentuin levert verse groenten aan:
bonen, worteltjes, sla, kolen, venkel, prei, aardappelen: alles
groeit hier!
In de apotheek wordt het water gesteriliseerd, de suiker en het zout
worden gedoseerd via een oude balansweegschaal en de infusen bereid.
Het aantal ongewenste reacties tegen deze oplossingen is zeer laag,
een bewijs dat de procedure is aangepast aan de locale middelen en
correct wordt toegepast! Hetzelfde geldt voor de infecties van de
operatiewonden, waarvan de incidentie laag is, vergelijkbaar met de
onze.
Het laboratorium beperkt zich tot één ruimte, enkele reagentia op
een schap en een microscoop. Enkel basisanalyses worden er gedaan.
Voortdurend worden de klinische capaciteiten, de ervaring en de
intuïtie van de artsen en de verzorgers uitgedaagd. Weinig
patienten slagen erin hun medische kosten te betalen, zelfs al zijn
ze gefactureerd aan spotprijzen: 8 US$ voor een bevalling, 40 US$
voor een keizersnede of een gemiddelde interventie. Voor een
gastrocopie moet je naar Bukavu.
Ondanks alles, wordt men onmiddellijk, warm en vriendelijk
onthaald. Van de geneesheer-directeur tot de verantwoordelijke voor
het linnengoed, ieder neemt de tijd om zijn werk te tonen, zijn
vindingrijkheid toe te lichten evenals zijn inzet om alles te laten
werken. Contacten worden gemakkelijk gelegd. Voortaan kennen we
elkaar: daar, in Europa, en hier, in Zuid Kivu, streven we
hetzelfde doel na met dezelfde energie. In een woord, wij zijn
solidair. In hun naam aan allen, bedankt!
De Tam-Tams
uit Kivu ontvangen
